تلفظ بین المللی : /sakˈanɡbin/ تلفظ : [sak'angbin]
لغت نامه دهخدا
سکنگبین. [ س ِ ک َ گ َ ]( اِ مرکب ) ( از: سک ، سرکه + انگبین ). رجوع کنید به سرکنگبین ، سکنجبین ، اسکنجبین. ( مؤید الفضلاء ). سرکه انگبین. ( مؤید الفضلاء ) ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). سکنجبین ، و آن مرکبی است که از سرکه و عسل پزند بجهت دفع صفرا و بلغم چه سک به معنی سرکه و انگبین عسل را گویند و سکنجبین معرب آن است. ( برهان ) ( جهانگیری ) : از حمام بیرون آمد سکنجبین پیش وی بردند بر سر و روی خو...
فرهنگ معین
(س کَ گَ یا گُ ) (اِمر. ) = سکنجبین : شربتی که از سرکه و انگبین و شکر درست کنند.
