سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ هـ ق) از عارفان هند در سدهٔ دوازدهم بود.بر پایهٔ: دانشنامه جهان اسلام، سرواژهٔ باهو.دیوان باهو، مرتّبه: کی. بی. نسیم، لاهور: حضرت سلطان باهو اکدیمی، ۱۹۹۰ میلادی.او در روستای اعوان در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد و در ۶۳ سالگی در ۱۱۰۲ درگذشت.باهو مؤلف ۱۴۰ اثر عرفانی و مذهبی به زبان های فارسی و عربی بود.او ابیات خود را به صورت سی حرفی گفته است یعنی مصرعٔ اول ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] سلطان باهو، فرزند سلطان بایزید، عارف و شاعر هندی در قرن دوازدهم (۱۰۳۹-۱۱۰۲ق /۱۶۳۰-۱۶۹۱م ) است.نام اصلی او سلطان محمد است . پدرش سلطان بازید (بایزید) مردی دانشمند و پرهیزگار، و در دستگاه شاه جهان مورداحترام بود. بنابر روایات محلی ، نیاکان سلطان باهو پس از شهادت امام حسین (علیه السلام ) به هندوستان مهاجرت کرده ، در بخش جهنگ مقیم شدند. چون شاه جهان به این خاندان عنایت خاص داشت ، روستایی را...