تلفظ بین المللی : /sarbˈesar kˈardan/ تلفظ : [saRb'esaR k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
سربسر کردن. [ س َ ب ِ س َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) برابر وی شدن و کردن ، و این کنایه از تدارک و تلافی باشد، از این جاست که سربسر کردن حساب بمعنی برابر کردن حساب نیز دیده شده. ( آنندراج ) : ور نیک نمی کنی بجایم با من صنما تو سربسر کن.سنایی.مه که از چرخ تخت زر کرده ست با سریر توسربسر کرده ست.نظامی.دار ملک سروری جستند خصمان لاجرم بر سر دارند اکنون کرده سرها سربسر.سلمان ساوجی.جنگها داریم با زلفش ولی در پا...
فرهنگ فارسی
برابر وی شدن و کردن و این کنایه از تدارک و تلافی باشد از اینجاست که سربسر کردن حساب بمعنی برابر کردن حساب نیز دیده شده .
