سر اندرکشیدن. [ س َ اَ دَ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) مشهور شدن. پیش افتادن. برتر رفتن :
بزودی به فرهنگ جایی رسید
کز آموزگاران سر اندرکشید.
فردوسی.
|| سر فروبردن. مقابل سر برآوردن :
بدین همت که اندرسر همی داری سر اندرکش
سزای پینه و دوکی نه مرد رزم و میدانی.
سنایی.
