تلفظ بین المللی : /sˈɑz bˈɑdi/ تلفظ : [s'Az b'Adi]
لغت نامه دهخدا
ساز بادی. [ زِ ] ( ترکیب وصفی ، اِمرکب ) آلت موسیقی از ذوات النفخ که با دمیدن نفس آدمی یا هوا نغمه کند. چون نی و شیپور و ارغنون. رجوع به ساز و ذوات النفخ شود.
دانشنامه آزاد فارسی
ساز بادی (wind instrument)سازی که با جریان هوا (نفس نوازنده) به صدا درآید؛ فشار هوا، ستونی از موج طولی در داخل یک تقویت کنندۀ لوله ای مخصوص هوا ایجاد می کند، که گاهی یک یا چند زبانه را فعال می سازد. زیر و بم نت تولید شده به طول موج این هوا بستگی دارد. انواع اصلی سازهای بادی عبارت اند از صدا (آواز انسان)؛ سوت ها، شامل ریکوردرو فلوت؛ سازهای زبانه ای، شامل بیشتر بادی های چوبی؛ سازهای برنجی، مانند انو...
فرهنگ فارسی
آلت موسیقی از ذوات النفخ که با دمیدن تنفس آدمی
دانشنامه عمومی
ساز بادی به سازی گفته می شود که تولید صدا در آن از طریق دمیده شدن هوا در آن تولید گردد.
