تلفظ بین المللی : /zˌaharɡiˈɑ/ تلفظ : [z,ahaRgi'A]
لغت نامه دهخدا
زهرگیا. [ زَ ] ( اِمرکب ) گیاهی است که هر کس اندکی از آن بخورد فی الحال هلاک گردد. ( برهان ). هر گیاه زهردار که کشنده باشد.( فرهنگ رشیدی ) ( انجمن آرا ) ( از آنندراج ). گیاهی باشد که چون ورق آن را آدمی و حیوانات بخورند در دم و زمان هلاک شوند. ( جهانگیری ). هر گیاهی که سمی باشد و خوردن آن مورث هلاکت گردد. ( ناظم الاطباء ) : زمین ز لطف تو گر آب یابدی شودی برفق مهرگیا هرچه هست زهرگیاش.سنائی.جان افعی ...
