معانی کلمه : زر

سفیدموی؛ زال: ◻︎ همی نوبهار آید و تیرماه / جهان گاه برنا بُوَد گاه زر (دقیقی: ۱۰۲).

(زَ) (ص .) پیر، فرتوت .

(زَ) (اِ.) فلزی زردرنگ و گران قیمت که برای ساختن زیورآلات و سکه مورد استفاده قرار می گیرد.

دوز (زَ) 1 - (ص فا.) آن که با تارهای زرد گلابتون پارچه و جامه را نقش دوز، چکن دوز. 2 - (ص مف .) پارچة زردوزی شده .

جعفری (زَ رِ جَ فَ) (اِ. ص .) 1 - زر خالص . 2 - زر منسوب به جعفر برمکی که پس از رسیدن به وزارت دستور داد تا سکه ها را از زر خالص بزنند.

زِر. حرف مفت.|| زر زدن:چرت و پرت گفتن.

زیر ته

۱زهر سم ۲سخنان زیاده و باطل ۳کشت و زرع

واحد طول،برابر با یکصد و چهار سانتی متر ذرع

پول، دینار

تمول، ثروت

زرد، زردفام

ذهب، طلا، عسجد ≠ فضه، نقره

پیر، سالمند، فرتوت، کهنسال

۱. ذهب، طلا، عسجد
۲. پول، دینار
۳. تمول، ثروت
۴. پیر، سالمند، فرتوت، کهنسال
۵. زرد، زردفام ≠ فضه، نقره
۶. برنا، جوان