معانی کلمه : زبون گیری
لغت نامه دهخدا
زبونگیری. [ زَ ] ( حامص مرکب ) عاجزچزانی :
زبونگیری نکرد آن صید نخجیر
که نبود شیر صیدافکن زبونگیر.
زبونگیری نکرد آن صید نخجیر
که نبود شیر صیدافکن زبونگیر.
فرهنگ معین
( ~. )(حامص . ) ۱ - ضعیف کُشی . ۲ - ضعیف شمردن ، خوار دانستن .
فرهنگ فارسی
۱ - عاجز کشی . ۲ - عاجز شمردن کسی را .
عاجز چرانی
عاجز چرانی
