تلفظ بین المللی : /rˌoq1ankˈɑri/ تلفظ : [R,oq1ank'ARi]
لغت نامه دهخدا
روغنکاری. [ رَ / رُو غ َ ] ( حامص مرکب ) اندودن ماشین ( اتومبیل ،قطار و غیره ) با روغن مخصوص. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ عمید
مالیدن یا داخل کردن روغن مخصوص ماشین میان چرخ، دنده ها، و میله های ماشین برای روان شدن و جلوگیری از اصطکاک و ساییدگی آن ها.
دانشنامه آزاد فارسی
روغن کاری (lubrication)مالیدن ماده ای به سطوح تماس، سطوح تکیه گاهی یا سطوح راهنمای ماشین آلات، برای کاهش اصطکاک بین قطعات متحرک. مادۀ مصرفی در روغن کاری را روان کار یا روان ساز می نامند. روان کار های طبیعی ممکن است مانند روغن های آلی یا معدنی مایع یا نیمه مایع باشند؛ مانند گریس نیمه جامد یا گرافیت جامد. سیلیکون ها و فرآورده های خاصی که در دما های بالا کار می کنند، ازجمله روان کارهای مصنوعی اند که ...
فرهنگ فارسی
اندودن ماشین ( اتومبیل قطار و غیره ) با روغن مخصوص .
