تلفظ بین المللی : /rˌoːzexˈɑni/ تلفظ : [R,o:zex'Ani]
لغت نامه دهخدا
روضه خوانی. [ رَ ض َ /ض ِ خوا / خا ] ( حامص مرکب ) عمل روضه خوان. سوگواری وعزاداری حضرت سیدالشهداء و برپاداری عزای آن حضرت. ( از ناظم الاطباء ). و رجوع به روضه خوان و روضه شود.
دانشنامه آزاد فارسی
از انواع عزاداری و مجلسِ روایتِ سوگناک و ناله گونِ مصیبت های وارده بر امامانِ شیعه، به ویژه امام حسین (ع) و یارانِ او. روایتگرِ این گونه مجالس را روضه خوان گویند. تا پیش از حکومتِ صفویان، روضه و روضه خوانی به شکلِ امروزی رونق نداشت و اگر هم بود بدین شکل آشکار و از روی منبر نبود. کتابِ ملاحسین واعظ کاشفی، روضةالشهدا، نخستین کتاب در ذکر شهیدانِ شیعه بود و روضه ها از روی آن، و دیگر کتاب هایی چون طوفا...
فرهنگ فارسی
۱ - شغل و عمل روضه خوان . ۲ - انعقاد مجلس روضه .
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اصطلاح روضه خوانی از عادت مرسوم در بین خطبا و اهل منبر در خواندن کتاب " روضة الشهداء " گرفته شده است. این کتاب که از نخستین کتاب های ذکر وقایع و حوادث کربلا توسط ملاحسین کاشفی سبزواری (م ۹۱۰ق) و به زبان فارسی است، مدت ها در مجالس عزاداری خوانده می شد. به همین دلیل مجالس سوگواری به روضه خوانی شهرت یافت که تا کنون این اصطلاح رایج است.معنای روضه در اصل، باغ و بوستان است، اما سبب اشتهار مرث...
