روایت شناسی (narratology)در نظریۀ ادبی، عبارت است از مطالعۀ ساختار روایی. روایت شناسی، همچون ساخت گرایی که شالودۀ آن را تشکیل می دهد، مبتنی است بر فرض وجود یک زبان ادبی مشترک یا الگوی رمزیِ عام در متن اثر. رشد این شاخه از پژوهش نظری و اصطلاحات آن در نیمه های قرن ۲۰ شتاب گرفت. روایت شناسی براساس کتاب هایی ازجمله ریخت شناسی قصه های عامیانه (۱۹۲۸) اثر ولادیمیر پراپ پدید آمد، که الگویی برای قصه های عا...
دانشنامه عمومی
روایت شناسی (به زبان انگلیسی: Narratology) مجموعه ای از احکام کلی دربارهٔ ژانرهای روایی، نظام های حاکم بر روایت (داستان گویی) و ساختار پیرنگ است. روایت شناسی را از دیدگاه تاریخ آن می توان به سه دورهٔ پیش از ساختارگرایی (تا ۱۹۶۰)، دورهٔ ساختارگرایی (از ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰) و دورهٔ پساساختارگرایی تقسیم کرد.خاستگاه روایت شناسی به کتاب بوطیقای ارسطو برمی گردد که در فصل سوم آن میان بازنماییِ یک ابژه (یک سرگذش...