تلفظ بین المللی : /rˈah dˈɑʃtan/ تلفظ : [R'ah d'AStan]
لغت نامه دهخدا
ره داشتن. [ رَه ْ ت َ ] ( مص مرکب ) راه داشتن. اجازه داشتن. اجازه ورود داشتن : مرغ با بام تو ره دارد و من بر سرکوی حبذا مرغ که آخر پروبالی دارد.سعدی.من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندارم تو می روی به سلامت سلام من برسانی.سعدی. || انتظار بردن. ( از غیاث اللغات ) ( از مجموعه مترادفات ص 343 ).رجوع به راه داشتن در همه ٔمعانی شود....
