معانی کلمه : رزبان

تلفظ بین المللی : /rˈozbɑn/ تلفظ :‌ [R'ozbAn]

لغت نامه دهخدا

رزبان. [ رَ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) پرورنده رز یعنی تاک انگور. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ). محافظ باغ انگور. ( فرهنگ فارسی معین ). کَرّام. ( دهار ). انگورکار. رزوان. ( یادداشت مؤلف ) : بیار آنچه به کردار دیده بود نخست روان روشن بستد بقهر از او رزبان رز آنچه قطره اوگر فروچکد بزمین ضریر گوید چشم من است و مرده روان.ابوشکور بلخی ( از انجمن آرا ).از چرا ترسد ای شگفت از بادچو نترسد همی رز از رزبان.فرخی.رز...

فرهنگ عمید

نگهبان رز، پرورش دهندۀ درخت انگور.

فرهنگ معین

(رَ ) (ص مر. ) ۱ - محافظ باغ انگور. ۲ - باغبان .

فرهنگ فارسی

( صفت ) ۱ - محافظ باغ انگور نگهبان رز . ۲ - باغبان .

معانی کلمه : رزبان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات