تلفظ بین المللی : /rˈexneː ɡerˈeftan/ تلفظ : [R'exne: geR'eftan]
لغت نامه دهخدا
رخنه گرفتن. [ رَ ن َ / ن ِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) بستن رخنه و سوراخ. بهم آوردن شکاف. ترمیم کردن خرابی و شکست. مرمت کردن شکاف و سوراخ : گل به گلشن بسکه از اشکم فراوان شد کلیم بلبل از گل رخنه دیوار بستان را گرفت.کلیم کاشانی ( ازارمغان آصفی ).بستم دهان خصم به نرمی در این چمن این رخنه را به پنبه گرفتم چو راه گوش.مفید ( از آنندراج )....
