راهنوردی. [ ن َ وَ ] ( حامص مرکب ) عمل راهنورد. راهپیمایی. رهنوردی. و رجوع به همین کلمات شود.
فرهنگ فارسی
نوعی پیادهرَوی در مسیر ناهموار و سخت و طولانی
دانشنامه عمومی
راه نوردی نوعی پیاده رَوی در مسیر ناهموار و سخت و طولانی و به گردشگری که چنین مسیرهایی را بپیماید راه نورد گفته می شود. راه نوردی معمولاً در مسیرهایی انجام می شود که وسایط نقلیه در آن ها حرکت نمی کنند.Karl Schrag: Bergwandern – Trekking. In: Alpin-Lehrplan Band 1. 7. Auflage. Blv Buchverlag, o.O. 2006, ISBN 978-3835400436.راه نوردی با پیاده گَردی که نوعی پیاده رَوی به قصد گردش و لذت بردن از مناظر ...
فرهنگستان زبان و ادب
{trekking} [گردشگری و جهانگردی] نوعی پیاده رَوی در مسیر ناهموار و سخت و طولانی