تلفظ بین المللی : /zavˈɑlmanˌan/ تلفظ : [zav'Alman,an]
لغت نامه دهخدا
ذوالمنن. [ ذُل ْ م ِ ن َ ] ( ع ص مرکب ) صاحب منتها. صاحب عطاها. صاحب احسانها. || ( اِخ ) نامی از نامهای خدای تعالی ، تقدست اسمائه : ای اختیار کرده سلطان روزگارلابلکه اختیارخداوند ذوالمنن.فرخی.درخورآن فضل که خواهی ترادولت و اقبال دهد ذوالمنن.فرخی.آنچه کرده ست از کرم با بندگان امروز اوبا رسولان کرد خواهد ذوالمنن روزشمار.فرخی.او برگرفته رسم وراه پدرچون جستن او طاعت ذوالمنن.فرخی.مگر خدمت تست حبل المتی...
فرهنگ عمید
۱. صاحب منت ها، صاحب عطاها و احسان ها. ۲. (اسم، صفت ) از صفات خدای تعالی.
