تلفظ بین المللی : /zolmˈaʔniːn/ تلفظ : [zolm'a?ni:n]
لغت نامه دهخدا
ذوالمعنیین.[ ذُل ْ م َ نی ی َ ] ( ع ص مرکب ) عبارت است از این که از لفظ دو معنی یا بیشتر اراده شود در استعمال واحد.چنانکه در آیه شریفه «فکاتبوهم اِن علمتم فیهم خیراً» لفظ خیر استعمال شده و در مال و هم در ایمان. و چنانکه در ابیات سعدی :طلب کرده خوبان چین و چگل چو سعدی وفا از بت سنگدل مراد از بت سنگدل معشوقه و بت است. ایضاً:شنیدم که جشنی ملوکانه ساخت چو چنگ اندر آن بزم خلقی نواخت.از نواختن دو معنی ا...
