تلفظ بین المللی : /dastˈɑrdɑr/ تلفظ : [dast'ARdAR]
لغت نامه دهخدا
دستاردار. [ دَ ] (نف مرکب ) دستاردارنده .دستارور. معمم . (یادداشت مرحوم دهخدا) : این چو مگس خونخور و دستاردارو آن چوخره سرزن و باطیلسان . خاقانی . || دارنده ٔ سفره . سفره دار. متصدی سفره . || دارنده ٔ حوله . خادم و متصدی رومال و حوله .- دستاردار خوان ؛ آنکه بر سر خوان دستار و حوله بدست برای پاک کردن دست و روی ایستد : ای صد زبیده پیش صف خادمان تودستاردار خوان و پرستار خوان شده . خاقانی .|| منصبی ب...
