کلماتور
دردبة. [ دَ دَ ب َ ] (ع مص ) نوعی از دویدن ، مانند دویدن ترسان که می دود و از ترس چیزی پس و پیش می نگرد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || خواری و فروتنی نمودن . (منتهی الارب ). در مثل گویند: دردب لما عضه الثقاف ؛ هرگاه در سختی گرفتار شد فروتنی آغاز کرد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || عادت کردن به چیزی . (از ذیل اقرب الموارد).