معانی کلمه : دبدبه

۱. فروشکوه، تشریفات.
۲. [قدیمی، مجاز] سروصدای موکب سلاطین و بزرگان در حال حرکت.
۳. [قدیمی] صدای برخورد سم چهارپایان به زمین.
۴. [قدیمی] بانگ طبل و دهل.

(دَ دَ بِ ) [ ع . دبدبة ] (اِ. ) عظمت ، شکوه .

صدای برخوردسم چهارپایان بزمین، موکب سلاطین
( اسم ) ۱ - هر آوازی مانند آواز افتادن و برخورد سم بر زمین سخت . ۲ - آواز دهل و نقاره و مانند آن . ۳ - قسمی طبل در قدیم دهل و نقاره . ۴ - بزرگی عظمت شان شکوه .
برد ابرد