دراعة. [ دُرْ راع َ ] (ع اِ) جبه ای است جلوباز،و فقط از پشم می تواند باشد. ج ، دَراریع. (از اقرب الموارد). جامه ای است و اکثر جامه ٔ صوف را گویند. (آنندراج ): و من دخل الدار علی مراتب فمنهم من یلبس المبطنة و منهم من یلبس الدراعة و منهم من یلبس القباء.(البیان و التبیین ج 3 ص 78). و رجوع به دراعه شود....
فرهنگ عمید
۱. جامه ای که جلوی آن باز باشد، جبه، قبا. ۲. جامۀ بلندی که مشایخ و زهاد بر تن می کنند.
فرهنگ معین
(دُ رّ عِ ) [ ع . دراعة ] (اِ. ) جامة دراز که مشایخ و زهاد به تن کنند.
دانشنامه آزاد فارسی
دُرّاعِهتن پوشی رویی، معمولاً پشمی، بلند، یقه گرد، جلوبسته و نسبتاً گشاد که دارای آستین هایی بلند و گشاد بود. قسمت جلوی آن تا روی سینه شکاف داشت که با دگمه بسته می شد. گریبان درّاعه پهن و قسمت سینۀ آن فراخ بود. آستین ها چندان گشاد بود که داخل آن گاه تا چندین جیب تعبیه می شد و کاتبان قلم و دفتر و کتاب و دیگر وسایل مورد نیازشان را در آن جای می دادند. درّاعه ویژۀ اهل زهد و تقوا بود، اما گاه علما و فق...
فرهنگ فارسی
جبه، قبا، جامهای که جلو آن بازباشد، جامه بلند ( اسم ) جامه ای دراز که زاهدان و شیوخ پوشند جبه بالاپوش فراخ .
