خوقاء. [ خ َ ] ( ع ص ) مؤنث اخوق. زن یک چشم و گول. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( ازلسان العرب ). ج ، خوق. || فراخناک. وسیع.
- بئر خوقاء ؛ چاه فراخ. ( از منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
- مفازة خوقاء ؛ بیابان فراخ.
|| گرگین. ( منتهی الارب ).
- ناقة خوقاء ؛ شتر ماده گرگین. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ).
