معانی کلمه : خوش صحبتی

خوش صحبتی. [ خوَش ْ / خُش ْ ص ُ ب َ ] ( حامص مرکب ) خوش زبانی. خوش تقریری. خوش سخنی. || خوش معاشرتی. خوش رفتاری :
گرچه باناز امامی است به همسایگیت
تو ز خوش صحبتیش باطرب و بانازی.

خوش گفتاری نیکوسخنی .