[ویکی فقه] حصر و اختصاص، اختصاص دادن چیزی به چیز دیگر به طریق مخصوص است.از اسلوب های معانی قرآن «حصر و اختصاص» است که به آن «قصر» نیز می گویند؛ یعنی اختصاص دادن چیزی به چیز دیگر به طریق مخصوص؛ به عبارت دیگر «حصر» اثبات حکمی برای موردی معین و نفی آن حکم از موارد دیگر است.تعریف مقصور و مقصور علیهبه کسی یا چیزی که قصر بر آن صورت گرفته است «مقصور» و به فعل، اسم، ظرف یا حالتی که به آن اختصاص یافته است،...
