تلفظ بین المللی : /hˈaʃv q1ˈabih/ تلفظ : [h'aSv q1'abih]
لغت نامه دهخدا
حشو قبیح. [ ح َش ْ وِ ق َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) لفظ زائد در کلام. ( جامع الصنایع از تهانوی ):گر می نرسم بخدمتت معذورم زیرارمد چشم و صداع سرم است.ذکر سر و چشم با ذکر رمد و صداع قبیح است و من کل وجه مستغنی عنه ، چه رمد بی چشم نبود و صداع بی سر نباشد. ( المظعجم فی معاییر اشعار العجم ص 281 ). تهانوی می افزاید: و آن بر دو قسم است : مفسد که معنی جمله را فاسد سازد و غیر مفسد که چنان نباشد. ( کشاف اص...
