تلفظ بین المللی : /hˈasan erfˈɑni/ تلفظ : [h'asan eRf'Ani]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حُسن، لفظی قرآنی که در فلسفه و عرفان با مفهومی خاص به کار رفته است.حسن در فارسی اغلب نیکویی ترجمه شده و بدین معنی معادل جمال و زیبایی و مقابل قبح و زشتی است. گاهی نیز در ترکیباتی چون «حُسنِ خُلق» و «حُسنِ خط»، به خوش و خوب برگردانده شده است. ماهیت حسن از دیدگاه فلوطینحکما و عرفای مسلمان درباره ماهیت حسن یا جمال و تعریف آن بحثهایی کرده اند که تا حدودی متأثر از آرای حکمای یونان، به خصوص ف...
