تلفظ بین المللی : /hˈozn dˈar ˈerfɑn/ تلفظ : [h'ozn d'aR 'eRfAn]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حزن، اصطلاحی در تصوف و عرفان، به معنای اندوهی که در سلوک برای سالک پیش می آید.حُزْن و حَزَن در لغت به معنای زمین سخت و ناهموار و نیز به معنای سختی و خشونتی است که در نفْس پدید می آید و به این اعتبار به معنای همّ و غم و اندوه شدیدی است که بر اثر وقوع امری ناخوشایند یا فقدان و از دست رفتن امری مطلوب و خوشایند حاصل می شود. معنای اصطلاحی حزنحزن حالت قبضی است که قلبِ سالکان را از پراکنده شدن...
