معنی کلمه :‌ حسن بندینجی

حسن بندینجی. [ ح َ س َ ن ِ ب َ ن َ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲ قاضی ، مکنی به ابوعلی بغدادی شافعی.درگذشته 425 هَ. ق. او راست : «الذخیرة» و «الجامع» که هر دو در فروع است. ( هدیة العارفین ج 1 ص 274 ).