معانی کلمه : تیزچشم

تلفظ بین المللی : /tiztʃˈaʃam/ تلفظ :‌ [tiztS'aSam]

لغت نامه دهخدا

تیزچشم. [ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) کسی که چشمش بخوبی و تندی می بیند. ( ناظم الاطباء ). تیزبین. ( آنندراج ). تیزبصر. سخت بینا : تیزچشم آهن جگرفولاددل کیمخت لب سیم دندان چاه بینی ناوه کام و لوح روی.منوچهری.روز صیادم بدو، شب پاسبان تیزچشم و صیدگیر و دزدران.مولوی.طرفه کور دوربین تیزچشم لیک از اشتر نبیند غیر پشم.مولوی.در نگاه تیزچشمان سرمه شودر مذاق تلخ کامان شکر آی.ظهوری ( از آنندراج ). || خشم آلود غضبن...

فرهنگ عمید

کسی که چشمش خوب می بیند.

فرهنگ فارسی

کسیکه چشمش بخوبی و تندی می بیند

مترادف و متضاد

تیزبین، دقیق، روشن‌بین

روشن‌بین، عاقبت‌بین، مال‌اندیش

۱. روشنبین، عاقبتبین، مالاندیش
۲. تیزبین، دقیق، روشنبین

sharp-eyed (صفت)

تیز بین، تیز چشم

معانی کلمه : تیزچشم

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات