[ویکی فقه] تزکیه در عرفان عبارت است از زدودن نفس و تخلیه آن از عقاید باطل و اوصاف مذموم، میراندنِ هوای نفس، تربیت کردن و به صلاح آوردن نفس و از صفت اماره به مطمئنه رسانیدن آن.برخی تزکیه را به معنای ترک دنیا دانسته اند. تزکیه به معنای تصقیلبه نوشته ابرقوهی، تزکیه را به جهت پاک کردن دل از رذایل، «تصقیل» نیز می گویند. تزکیه در منابع عرفانیدر منابع عرفانی به تزکیه به طور مستقل کمتر پرداخته شده و بیش ت...