تَذکِرِۀ خواجه نصیر(یا: التذکرة فی الهیئة) کتابی در ستاره شناسی، نوشتۀ خواجه نصیرالدین طوسی، به زبان عربی. او این کتاب را در ۶۵۹ق نوشت. اهمیت این کتاب در آن است که طوسی مهم ترین ایرادات و انتقادات خود را از نظام کیهان شناسی بطلمیوس در آن به تفصیل شرح داده است. کتاب در چهار «باب» است و بیش از چهارده شرح و حاشیه بر آن نوشته اند. این کتاب به انگلیسی و بخش هایی از آن به فرانسه و سانسکریت ترجمه شده است...
