معانی کلمه : تبه کار

تلفظ بین المللی : /tabˈahkɑr/ تلفظ :‌ [tab'ahkAR]

لغت نامه دهخدا

تبه کار. [ ت َ ب َه ْ ] ( ص مرکب ) گنه کار و ضایعکار. ( ناظم الاطباء ). تباه کار :
تبه کار را چاره باید گزید
که آسان ترین چاره آید پدید.

( گرشاسبنامه ).

رجوع به تباه کار شود.

فرهنگ عمید

۱. گناهکار.
۲. مجرم.

فرهنگ فارسی

گنه کار و ضایع کار . تباه کار

مترادف و متضاد

malefactor (اسم)بدکار، جانی، جنایت کار، تبه کارvillain (اسم)شریر، خونی، ادم پست، تبه کار، لات، رذل، ارقه، بدذاتuntoward (صفت)خود سر، ناموفق، تبه کار، نا مناسب، بدامد، خود سر - نامساعدiniquitous (صفت)شریر، تبه کار، نابکار، ناحقmaleficent (صفت)شیطان، شریر، زیان اور، تبه کارwicked (صفت)فاسد، شریر، بدکار، بد خو، گناهکار، تبه کار، نابکار، بدجنسflagitious (صفت)ستمگر، شریر، بدکار، تبه کار، بسیار زشت...

کلمات مرتبط

محل اجتماع تبه کاران