معانی کلمه : تباه کار

تباه کار. [ ت َ ] (ص مرکب ) ضایعکار و فاسدکار و خراب کننده . (ناظم الاطباء). تبه کار. که کاری زشت کند. بدکار. طالح . عاصی . مفسد. فاسق . فاجر. سیاه نامه . رجوع به تباه و دیگر ترکیب های آن شود.

۱. تباه‌کننده.
۲. نابودکننده.
۳. خراب‌کار.
۴. گناه‌کار.