تلفظ بین المللی : /tabnˈiːjat/ تلفظ : [tabn'i:jat]
لغت نامه دهخدا
تبنیت . [ ت َ ] (ع مص ) خبر پرسیدن و بسیار سؤال کردن از کسی . (قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || بنته ُ بکذا؛ ساکت کردن و غالب شدن او را بحجت . (از قطر المحیط)(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || بنته الحدیث ؛ هرچه در دل داشت با وی در میان نهاد. (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || دختر زائیدن : بنتت المراءة؛ ولدت بنتاً. (قطر المحیط)....
فرهنگ فارسی
خبر پرسیدن و بسیار سوال کردن از کسی . یا بنته بکذا ساکت کردن و غالب شدن او را بحجت . یا بنته الحدیث هر چه در دل داشت با وی در میان نهاد .
