تلفظ بین المللی : /bidˈɑndʒir/ تلفظ : [bid'AndZiR]
لغت نامه دهخدا
بیدانجیر. [ اَ ] ( اِ مرکب ) در اصل بادانجیر بمعنی شکافته و شکسته باد چون چوبش کمال نازک باشد از شدت باد شکسته میشود. ( از غیاث ). بوته کرچک. ( جهانگیری ). درختی است که در عرف هند «آرند» خوانند و روغنش در امراض بلغمی مستعمل. ( آنندراج ). کرچک و طمرا که عبارت از گیاهی است بومی آسیا و از آنجا بفرنگستان برده اند و در آسیا و ایران روغن دانه های این گیاه راکه کرچک و کنتون نیز مینامند جهت روشن کردن مناز...
