تلفظ بین المللی : /bˈɑdˈɑndʒir/ تلفظ : [b'Ad'AndZiR]
لغت نامه دهخدا
بادانجیر. [اَ ] ( اِ مرکب ) نوعی از درخت انجیر است که پیش از همه درختان میوه دهد و انجیر آن کاواک و پرباد میباشد. ( برهان ) ( جهانگیری ). انجیر بادی. قسمی از درخت انجیر که پیش از سایر درختان انجیر بار آورد و انجیر آن کاواک و کم شیرینی است. ( ناظم الاطباء ) : گه ز ناپاکی ز بادانجیر بید انگیختندگه ز خودرائی ز بیدانجیر عرعر ساختند.خاقانی ( از آنندراج ) ( از جهانگیری ) ( از شعوری ) ( از فرهنگ نظام )....
فرهنگ عمید
نوعی انجیر که میوه اش نفخ آور و بی مزه است، انجیر بادی.
