تلفظ بین المللی : /binq1ˈateː/ تلفظ : [binq1'ate:]
لغت نامه دهخدا
بی نقطه. [ ن ُ طَ /طِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + نقطه ) فاقد نقطه. بی خجک.- حروف بی نقطه ؛ حروفی که در زیر یا بالافاقد عُجمه باشد مانند حروف مهمل. در مقابل حروف معجم : مجمج الکتاب مجمجةً؛ بی نقطه و بی اعراب نوشتن کتاب را. ( منتهی الارب ). و رجوع به نقطه شود. || بدون مرکز : سخن پیش سخندان گوی ازیراکه بی نقطه نگردد خط پرگار.ناصرخسرو.و رجوع به نقطه شود....
