بوجهل . [ ج َ ] (ع ص مرکب ) نادان و جاهل و دارای جهل . (ناظم الاطباء).
بوجهل . [ ج َ ] (اِخ ) ابوجهل : ولید و حارث و بوجهل و عقبه و شیبه کجاست آصف و کو ذوالخمار و کو عنتر. ناصرخسرو.چون عمر از عقل آمد سوی جان بوالحکم بوجهل شد در بحث آن . مولوی .گر بصورت آدمی انسان بُدی احمد و بوجهل خود یکسان بُدی احمد و بوجهل در بتخانه رفت زین شدن تا آن شدن فرقیست زفت . مول...
