بلایا. [ ب َ ] ( ع اِ ) ج ِ بَلیَّة. ( دهار ) ( ناظم الاطباء ). بلاها. بلواها: باب ماجری فی باب الخطبة و ظهر من الفساد و البلایالأجلها. ( تاریخ بیهقی ص 685 ). و رجوع به بلیة شود.
فرهنگ عمید
بلیه#NAME?
= بلیه
دانشنامه آزاد فارسی
بِلایا (Belaya) رود قابل کشتی رانی به طول ۱,۴۳۰ کیلومتر در فدراسیون روسیه. از کوه های اورال سرچشمه می گیرد و عمدتاً در باشقیرستان جریان دارد و نزدیک نابرژنیه چلنی به رود کاما می پیوندد. بندر مهم آن اوفا است.
[ویکی فقه] هدف از خلقت، کرامت و بخشش و عطا کردن به مخلوقات است؛ این هدف با وجود شرور و بلایا منافاتی ندارد. خدا اولیاء خود را در بلا قرار داده است؛ چون بر اثر برخورد با بلاهاست که انسان رشد نموده و به تکامل اخلاقی خود دست می یابد، و در نتیجه خداوند متعال ثواب و پاداش فراوان اخروی به او می دهد.همان طور که واژه شناسان گفتند بلا به معنای اختبار و امتحان است: «بَلَوْتُ الرجلَ بَلْواً و بَلاءً و ابْتَل...
