تلفظ بین المللی : /hˈabs albalˈɑjɑ/ تلفظ : [h'abs albal'AjA]
لغت نامه دهخدا
حبس البلایا. [ ح َ سُل ْ ب َ] ( ع اِ مرکب ) من اوابد العرب ، کانوا اذا مات الرجل یشدون ناقته الی قبره ، ویقلبون براسها الی ورائها، و یغطون راسها بولیة و هی البرذعة فاذا افلتت لم ترد عن ماء ولا مرعی ، و یزعمون انهم اذا فعلوا ذلک حشرت معه فی المعاد لیرکبها. قال ابوزبید : کالبلایا رؤوسها فی الولایامانحات السموم حر الخدود.( صبح الاعشی ج 1 ص 404 ).آلوسی در بلوغ الارب آورده : فاما مذهبهم ( ای مذهب عرب ...
