تلفظ بین المللی : /beʃkˈardan/ تلفظ : [beSk'aRdan]
لغت نامه دهخدا
بشکردن. [ ب ِ ک َ دَ ] ( مص ) بشکریدن. شکریدن. شکردن. شکار کردن. شکار افکندن : جهانا ندانم چرا پروری چو پرورده خویش را بشکری.فردوسی.بفرمود تا پیش دریا برندمگر مرغ و ماهی ورا بشکرند.فردوسی. || به مجاز از پای درآوردن. درهم شکستن : شیر گوزن و غرم را نشکردچونانکه تو اعدات را بشکری.دقیقی.پدرت آنکه شیر ژیان بشکردبگردون گردان همی ننگرد.فردوسی.چو بسیار شدگفتها می خوریم بمی جان اندوه را بشکریم.فردوسی.بزرگی...
