تلفظ بین المللی : /bˈadʒ bˈadʒ/ تلفظ : [b'adZ b'adZ]
لغت نامه دهخدا
بج بج . [ ب ِ ب ِ ] (اِ صوت ) سخنی باشد که پوشیده از مردم گویند. (سروری ). پچ پچ . بیخ گوشی . در گوشی . || لفظی است که شبان گوسفندان و بز را بدان خواند. (سروری ) : سخن شیرین از زفت نیارد بر بز به بج بج [ بر ] هرگز نشود فربه .
رودکی .
بج بج. [ ب ِ ب ِ ] ( اِ صوت ) سخنی باشد که پوشیده از مردم گویند. ( ...
