( آه کشیدن ) آه کشیدن. [ ک َ / ک ِ دَ ] ( مص مرکب ) برآوردن آه از سینه بر اثر غمی و اندوهی یا دریغ و حسرتی یا غبطه ای و مانند آن :
از این کاردل تنگ شد شاه را
همی هر زمان برکشید آه را.
فردوسی.
- آه کشیدن برای چیزی ؛ سخت آرزومند آن بودن. آهه. اهّه. تأوّه.