تلفظ بین المللی : /ˈɑh keʃˈidan/ تلفظ : ['Ah keS'idan]
لغت نامه دهخدا
آه کشیدن . [ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) برآوردن آه از سینه بر اثر غمی و اندوهی یا دریغ و حسرتی یا غبطه ای و مانند آن : از این کاردل تنگ شد شاه راهمی هر زمان برکشید آه را. فردوسی .- آه کشیدن برای چیزی ؛ سخت آرزومند آن بودن . آهه . اهّه . تأوّه ....
