تلفظ بین المللی : /ˈaːndarjˌɑftan/ تلفظ : ['a:ndaRj,Aftan]
لغت نامه دهخدا
اندریافتن .[ اَ دَ ت َ ] (مص مرکب ) [ = دریافتن ] ادراک کردن . فرسیدن . (فرهنگ فارسی معین ) : گوش داد تا علم و حکمت بشنوند و دل داد و به دل اندر عقلی نهاد تا اندریابند و حق از باطل بشناسند. (تاریخ بلعمی ).چشمت از خواب بیهشی بگشاخویشتن را بجوی و اندریاب . ناصرخسرو.نگر کز بهر اندریافتن دشوار و پنهان رادرین پیدا و آسان فضل دانایست برنادان . ناصرخسرو.اندریافتن بدو گونه است یا آن است که او را بذات اوبی...
