تلفظ بین المللی : /am rˈaʔleː/ تلفظ : [am R'a?le:]
لغت نامه دهخدا
ام رعله. [ اُم ْ م ِ رَ ل َ ] ( اِخ ) ( قشیریه ) از صحابیات و زنی شاعر و فصیح بود. گویند پس از رحلت رسول اکرم حسنین را با خود برداشت و در کوچه های مدینه گردش می کرد و می گریست و چون بدر خانه فاطمه ( ع ) رسید، این بیت را انشا کرد:یا دارفاطمة المعمور ساحتهاهیجت لی حزناً حییت من دار.( از ریحانة الادب ج 6 ص 221 ).و نیز رجوع به خیرات حسان ج 1 ص 48 و تذکرة الخواتین ص 41 و قاموس الاعلام ترکی ج 2 ص 1035 ش...
