افتاء. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ فتی ّ، بمعنی جوانه سال از هر چیزی . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).
افتاء. [ اِ ] (ع مص ) آشکار کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و به این معنی یایی باشد. (ناظم الاطباء). || جدا گردانیدن جهت کسی کار را. (منتهی الارب ). جدا گردانیدن جهت شخص کار را. (ناظم الاطباء). جدا گردانیدن کار را. (آنندراج ). || جواب دادن بر فتو...
