معانی کلمه : افتاب پرست
لغت نامه دهخدا
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
( آفتاب پرست ) (پَ رَ ) ( اِ. ) ۱ - جانوری است شبیه به مارمولک ، از ردة خزندگان با زبانی دراز که از آن برای شکار حشرات استفاده می کند. ۲ - گیاهی از تیرة گاوزبان که در اراضی بایر روید، و گل های کوچک و سفید و آبی دارد. ۳ - مجازاً، زرتشتی ، کافر.
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
نقل قول
فرهنگستان زبان و ادب
آفتاب پرست
{Chamaeleon, Cha, Chameleon} [نجوم] صورت فلکی کوچک و کم نوری در نزدیکی قطب جنوب آسمان
{Chamaeleon, Cha, Chameleon} [نجوم] صورت فلکی کوچک و کم نوری در نزدیکی قطب جنوب آسمان