۱. (پزشکی ) بیهوشی، حالت بیهوشی ناشی از مسمومیت، اورمی، مرض قند، الکلیسم، و مانند آن. ۲. [قدیمی] بیهوش شدن. ۳. [قدیمی] بیهوش کردن.
فرهنگ معین
( اِ ) [ ع . اغماء ] ۱ - (مص ل . ) بیهوش شدن ، بیهوشی . ۲ - (مص م . ) بیهوش کردن .
دانشنامه آزاد فارسی
اِغْما (coma) در پزشکی، حالت بیهوشی عمیقی که بیمار از آن خارج نمی شود. علل احتمالی آن عبارت اند از ضربه به سر، بیماری های مغزی، نارسایی کبد، خون ریزی مغزی، و مصرف بیش از حدّ دارو و موادّ مخدر.
۱ - ( مصدر ) بیهوش شدن . ۲ - ( مصدر ) بیهوش کردن . ۳ - ( اسم ) بیهوشی : ( مریض بحال اغمائ افتاده است . )
دانشنامه عمومی
اغما در دو مورد به کار میرود :کما یا کما به معنی کاهش هوشیاری.اغما (مجموعه تلویزیونی) نام یک مجموعه تلویزیونی.wiki: اغما اغما (ابهام زدایی). اغما به نوعی از کاهش هوشیاری گفته می شود که شخص به محرک های بیرونی و تحریک دردناک واکنش نشان نمی دهد.اغما (مجموعه تلویزیونی) نام یک مجموعه تلویزیونیاغما همچنین اشاره به موارد زیر دارد:wiki: اغما (ابهام زدایی)...