اعارت. [ اِ رَ ] ( ع مص ) رجوع به اعارة شود.اعارة. [ اِ رَ ] ( ع مص ) بردن. || بعلف داشتن اسب را و بچرا گذاشتن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رها کردن اسب را ورفتن آن به این سوی و آن سوی از نشاط و پرنعمتی. ( از اقرب الموارد ) ( از لسان العرب ). || فربه کردن اسب را . ( اقرب الموارد ). || لاغر کردن اسب نیز آمد...
